~*~*~*~*~*~ NIKS IS ZOALS HET LIJKT ~*~*~*~*~*~

de kleuren zijn er wel
verborgen diep in mij
en als mijn lijf het toelaat
mag ik er weer bij.

Vanaf nu ga ik over naar mijn nieuwe weblog.. Ik heb al mijn links + nog wat andere mensen het nieuwe adres gestuurd.. Het kan natuurlijk zo zijn dat ik iemand vergeten ben… Dus hier nog even het adres:

www.liaantje.web-log.nl

Ik zal voortaan loggen onder de nickname Liaantje

Ik ben getagged door Mara~Bo, dus ik zal de vragenlijst ook even invullen:

Ik werd getagged door Mara~Bo…. Zal dus ook maar even de vragenlijst invullen

Vier baantjes die je in je leven hebt gehad:
* Verkoopster bij een bakker;
* Gymjuf;
* Kampbegeleider voor kids met gedragsproblemen;
* Cateringmedewerkster.

Vier films die je niet vaak genoeg kunt zien:
* Titanic;
* Finding Nemo;
* Alle films van Harry Potter;
* Madagascar.

Vier plaatsen waar je hebt gewoond:
* Harlingen;
* Oldeboorn;
* Redu*zum;
* Zwolle.

Vier tv-programma’s waar je graag naar kijkt:
* Idols;
* Baantjer;
* CSI;
* IC.

Vier plaatsen waar je op vakantie ging:
* Frankrijk;
* Oostenrijk;
* Spanje;
* Duitsland.

Vier websites die je dagelijks bezoekt:
* Weblog;
* Hotmail;
* G-mail;
* Site van mijn korfbalvereniging.

Vier dingen die je graag eet:
* Chinees;
* Patat;
* Pillav;
* Pizza.

Vier plaatsen waar je liever bent dan nu:
* Een warm land met veel zon;
* Of juist waar veel sneeuw ligt, lekker op wintersport;
* Op een onbewoond eiland met alleen maar leuke mensen (mmm, dan is het eiland niet meer onbewoond);
* Onder de zonnebank.

Vier loggers die je gaat taggen:
* Leeuwtje;
* Knorrie;
* Lost in Live;
* Sunshine.

Jeetje mina, het is half 5 in de nacht en ik kan weer eens voor geen meter slapen.. Inslapen gaat redelijk, maar ‘s nachts word ik altijd een paar keer wakker en dan lukt inslapen ineens bijna helemaal niet meer… Ik denk dat dit komt doordat er zoveel gaat veranderen, contstant ben ik in mijn hoofd bezig met therapie en de overgang daar naar toe… Vrijdag neem ik ‘afscheid’ van de klas, want ik zie ze niet meer voor de diploma uitreiking, want daar ga ik natuurlijk wel bij aanwezig zijn… Een aantal zal ik nog wel geregeld zien of spreken omdat ik daar heel goed contact mee heb.. En er zullen ook heus nog wel klassenfeestjes komen, maar toch… Ook zal ik door de week nog wel eens op school zijn, maar dan is de klas er niet.. Zij zijn alleen op vrijdag op school… Ik heb ze al een mailtje gestuurd met dat ik afscheid ga nemen en het valt me allemaal behoorlijk zwaar moet ik zeggen. Ik heb zoveel mooie, maar ook moeilijke momenten gedeeld met de klas, het is zo vertrouwd geworden… Als je op een therapeutische opleiding zit, heb je een hele andere band met elkaar… Veel intiemer, tenminste zo was het bij ons wel… Je moet zoveel met jezelf bezig zijn en dan is een veilige sfeer heel belangrijk.. En dat hadden/hebben wij in onze klas… Ook mijn oude mentor wilde iets van een afscheid doen.. Ik heb echt heel goed contact met haar… Eigenlijk wil ik helemaal geen afscheid… Ik ben daar zo slecht in, zeker als ik een band met mensen heb opgebouwd.. Maar tegelijk weet ik dat afscheid nemen ook heel fijn kan zijn, om het een beetje af te kunnen sluiten…

Gisteravond moest ik trainen, ik ga dan altijd met de trein. Ik kwam heel toevallig nog een meisje tegen bij wie ik in de therapie groep kom. Ik ken iedereen van gezicht en met haar had ik al wel eens gesproken. Ze draaide zich om en keek mij aan en ik keek haar aan en meteen was er herkenning, dat was wel grappig. Ze wist al dat ik bij haar in de groep zou komen. Ze vroeg of ik er erg tegenop zag. Ik antwoordde dat ik er aan toe was, maar dat ik het ook doodeng vond. Ze zei me toen dat het allemaal wel goed komt en dat heeft me wel even gerustgesteld.

Het lijkt wel alsof mijn gevoel nu pas begint te beseffen hoe groot de verandering eigenlijk is die eraan zit te komen vanaf volgende week maandag. Dus die klap ga ik ook nog wel krijgen ben ik bang… Maar goed, denk dat dit vrij logisch is…
Eigenlijk zou ik maar een heel kort logje tikken, maar de woorden rollen uit mijn vingers… Ga nu maar weer terug mijn mandje in en probeer maar weer eens wat te pitten…

Liefs,
PloPje.

Vanaf volgende week mag ik starten met de hoofdbehandeling!! Ik had echt zoiets van: YES, eindelijk!! Ik ben er helemaal klaar mee en ik wil gewoon.. Nog een behandelplan meegekregen die ik in moet vullen en wat ik net ook al heb gedaan uiteraard. Ik heb de brief vanochtend voorgelezen en iedereen vond ‘m duidelijk, ik hoefde niks toe te voegen of weg te laten. De sociotherapeut geeft de brief aan de groep, zodat zij al een beetje weten wie ik ben. Ik merkte tijdens de lunch dat eten niet zo goed lukte. Vanmiddag bij het tweede blok sprak de therapeut mij nog aan. Hij zag blijkbaar dat ik er anders bij zat ofzo.. Hij vroeg wat er was.. Ik zei dat ik het heel fijn, maar ook heel spannend vind dat ik volgende week ga starten aan mijn hoofdbehandeling. We kwamen uit op het zwemmen, dat ik daar echt heel erg tegenop zie.. We hebben het er goed over gehad en dat heeft me wel gerustgesteld…
Anyway, volgende week maandag moet ik er al om 8.15 zijn en ik krijg een buddy toegewezen die mij begeleid. Dat vind ik wel heel fijn. Om 8.45 begint dan het eerste blok therapie. We beginnen direct met PM*T, het vak waar ik zelf ook voor leer. Het zal mij benieuwen.. Ik probeer het maar wat over me heen te laten komen en me er niet al te druk om te maken. Ik weet dat ik goed opgevangen ga worden door de groep… Ik ga er gewoon voor!!!

Oja, nog even iets.. Met ingang van volgende week log ik hier niet meer.. Ik heb een nieuwe log aangemaakt, omdat ik nu voor een nieuwe, zware fase in mijn leven sta… Ik stuur al mijn links het adres. Als je niet tussen mijn links staat, maar je wilt wel het adres, meld het dan even.

Liefs,
PloPje.

Ik weet eigenlijk niet zo goed hoe het met me gaat op dit moment.. Voel me wat down, maar gelukkig niet echte paniek en huilbuien gehad sinds dinsdag… Mijn medicatie is verhoogd van 20mg naar 40mg per dag….
Ik hoop dat ik maandag eindelijk duidelijkheid ga krijgen over wanneer ik kan gaan starten in de hoofdbehandeling.. Als dat meisje voor mij naar de driedaagse gaat, kan ik maandag over een week al beginnen waarschijnlijk.. Maar als ze besluit om toch naar de vijfdaagse te gaan, dan gaat het langer duren.. Eigenlijk trek ik dat helemaal niet.. Ik wil zoooo graag starten.. Ik ben er helemaal aan toe en het gaat gewoon niet meer langer… Er zit op dit moment niks anders op dan afwachten…
Donderdag zou ik het biografie gesprek hebben bij de psychiater, maar dat ging niet door… Nu moet ik aankomende vrijdag… Die psychiater zit in het laatste jaar van zijn opleiding.. De hoofdpsychiater moet er ook bij aanwezig zijn, schijnt.. Gaat dus leuk worden met twee kerels tegenover me.. Ik ga zo nog even met mijn signaleringsplan bezig, dat is bijna af…. Ook heb ik de kennismakingsbrief al af.. Die ga ik maandag tijdens de opdrachtenzitting voorlezen en als de brief goed is, dan moet ik ‘m aan de sociotherapeut geven. Zij geeft hem dan aan de groep.. Ik heb de brief even hieronder neergezet (heb soms even gebruik gemaakt van sterretjes voor de zoekmachine):

Liefs,
PloPje.

Hallo groep 1,

Ik ben ******** en ik ben 21 jaar oud. Mijn hobby’s zijn korfbal, toneelspelen en internetten. Vooral korfbal is voor mij een heel fijn tijdverdrijf waar ik veel in kwijt kan. Mijn gezinssituatie bestaat uit een vader, moeder en een zusje van 16. Mijn biologische vader heb ik al vanaf mijn tweede levensjaar niet gezien. Verder is mijn oma altijd een heel belangrijk persoon in mijn leven geweest en dat is ze nu nog steeds. Ik woon sinds mei 2004 op kamers in Zwolle en in het weekend ga ik naar mijn ouders in Friesland.
In juni 2003 heb ik mijn MBO diploma sport en beweging*sleider gehaald, met het hoofdkeuzevak bewegings*agogie. In september van dat jaar ben ik in het tweede jaar van de studie bewegings*agogie en psycho*motorische therapie ingestroomd aan de Christe*lijke Aca*demie voor Licha*melijke Opvoeding. Ik zit nu inmiddels in het vierde jaar en ik kom niet echt verder door mijn persoonlijke problemen (bijvoorbeeld: weinig zelfvertrouwen, negatief zelfbeeld, moeite met het omgaan met spanningen en gevoelens en het aangaan van een relatie).
Al vanaf het begin van mijn puberteit kamp ik met deze problemen en loop ik voortdurend tegen mezelf aan. Dit is in de loop der jaren erger geworden in plaats van minder. Ik heb al veel ambulante therapiexebn gehad, maar daar kwam ik niet echt verder mee. Ik blijf steeds steken in mijn oude vertrouwde patronen en overlevingsmechanismen. Vandaar dat ik heb besloten om intensief in therapie te gaan, in de hoop dit eindelijk eens te kunnen doorbreken. Een aantal voorbeelden van mijn doelstellingen zijn dat ik wil leren minder afhankelijk te zijn van de waardering van anderen, leren gevoelens toe te laten en onder woorden te brengen en leren me open te stellen in een relatie en niet steeds vervallen in aantrekken en afstoten. Ook zou ik graag met dingetjes uit het verleden bezig willen gaan en uitzoeken in hoeverre ik contact wil zoeken met mijn biologische vader.
Ik ben erg gemotiveerd om bij jullie in de groep van start te gaan, want ik ben het allemaal behoorlijk zat onderhand. Ik vind het erg spannend, omdat het een hele verandering is om ineens 5 dagen intensief in therapie te zijn. Ik hoop snel mijn plek te vinden in de groep en dat dit ook wederzijds is van jullie kant.

Groetjes,
**********

*BOEM*

En toen knalde ik op de bodem van de metersdiepe put… Ik had het idee dat ik net een beetje omhoog aan het klimmen was en nu kletter ik weer keihard naar beneden…. Zonet mezelf ineens weer walgelijk vinden, weer een huilbui… Godver, waarom nou? Bijna 2 weken geen huilbuien en paniek meer gehad… Sinds ik aan die kalmeringstabletten zit…. Zou ik het nu al merken dat ik aan het afbouwen ben? Dit is de tweede dag dat ik twee van die krengen per dag inneem in plaats van drie… Mes niet kunnen laten liggen, wil me gewoon niet meer *zo* voelen.. Mijn arm ziet er weer niet uit, terwijl het toch al een aantal weken goed ging.. De drang om te snijden blijft, meestal zakt het weg als ik eraan toegegeven heb… Maar nu niet… Kan me ook niet bedwingen… Net Athanasia gebeld.. Ze zat nog in de trein terug van stage…. Man, ik wil haar helemaal niet lastig vallen.. Maar ik ben zo bang dat ik anders de avond niet doorkom… Ik ben gexefnterviewd voor de hogeschoolse krant en komt straks ook nog een fotograaf om mijn rotkop op de foto te zetten… Fijn hoor….

*life Sucks*

Sorry….

Liefs,
PloPje

Met mij gaat het niet zo denderend.. Ik blijf wat depressief.. Gelukkig gaat het wel al veel beter dan eerst… Ik heb weinig paniek en huilbuien meer.. komt denk ik door die kalmeringstabletten… Moet nog effe wachten voordat die AD gaat werken.. Donderdag heb ik psychiatrisch onderzoek gehad.. Ook had ik verteld over mijn medicijnen.. De AD moest ik blijven slikken, maar ik moest afbouwen met de kalmeringstabletten.. Dus volgende week de hele week twee tabletten per dag en de week daarop de hele week 1 per dag en daarna stoppen…
Verder zit ik nu heel erg in over therapie en school.. Ik ben vrijdag voor het laatst bij intervisie geweest, dat is het enige moment van de week waarop ik nog klasgenoten zie. De klas is nu 4 dagen per week op stage, dus iedereen ziet elkaar maar zo weinig.. Maar goed, ik heb wel mijn hele schoolloopbaan met deze klas doorgebracht en hele moeilijke momenten mee gedeeld.. We zijn als klas enorm hecht geworden.. Dat gebeurt vanzelf als je veel bij jezelf stil moet staan… Ik zie er dus ook heel erg tegenop om straks 5 dagen in de week in therapie te zijn.. Dan zie ik mijn klasgenoten helemaal niet meer… Ik heb het hier super moeilijk mee… Ik wil in elk geval nog wel iets van afscheid nemen en mijn intervisie groepje wilde me daar wel mee helpen.. Ze zeiden dat ze zeker wisten dat de rest van de klas daar ook wel open voor staat… xe9xe9ntje zei: je hebt met iedereen uit de klas wel iets, dus ik weet zeker dat iedereen het heel fijn zou vinden om afscheid te nemen.. Ik gaf aan dat ik daar niet zo goed om durfde te vragen. Dan neem ik weer teveel ruimte in voor mijn gevoel.. En zo belangrijk ben ik nou ook weer niet…Daar was mijn groepje het niet mee eens.. Dus ik ga even nadenken hoe ik een eventueel afscheid vorm zou willen geven.. Een heel kort moment met de hele klas bij elkaar zou ik al heel fijn vinden….

Verder ben ik nu druk bezig met het project van onze hogeschool… Daarom heb ik deze week ook heel weinig logjes bezocht.. Verder ben ik nu heel veel bezig met voorbereidingen voor mijn therapie, ik sta er heel veel bij stil.. Ik heb de kennismakingsbrief voor de groep waar ik in kom al geschreven. Ergens hoop ik dat xe9xe9n van mijn groepsgenootjes naar de driedaagse gaat, dan zou ik al veel eerder kunnen starten.. Ik ben eraan toe, ik wil zo graag starten.. Volgende week donderdag moet ik weer naar de psychiater.. Dit keer voor een bio*grafie.. Mooi verrot zoiets…

Morgen moet ik korfballen. We moeten helemaal naar Wageningen. We gaan met een bus met supporters.. We moeten al heel vroeg weg, omdat een grote bus veel langzamer rijdt.. Ik vraag aan de chauffeur of hij mij op de terugweg in Zwolle op het station eruit wil zetten.. Want daar rijden we toch langs…

Nou goed, genoeg geluld….

Fijn weekend verder!!

Liefs,
PloPje.

Gisteren dus weer therapie gehad…. De socio was niet echt blij met mijn medicatie. Ze vond medicatie wel zinvol voor mij, maar ik had het daar moeten overleggen en het schijnt dat dat via de psychiater had gemoeten.. Op zich logisch natuurlijk, maar niet als je in het huisregelgesprek dat je voor de behandeling krijgt, te horen krijgt dat je huisarts eindverantwoordelijk is totdat je in de hoofdbehandeling begonnen bent. Ook was het vakantie, dus dat maakte het nog extra lastig.. Dat zijn de redenen dat ik naar de huisarts ben gegaan. Dat begreep de sociotherapeut gelukkig wel. En een aantal groepsgenoten hielpen me door te zeggen dat inderdaad gezegd is dat de huisarts nu nog eindverantwoordelijk is. Anyway, donderdag moet ik naar de psychiater, ik denk voor een psychiatrisch onderzoek. De sociotherapeut gaf aan dat mijn medicatie dan ook nog wel verandert zou kunnen worden als hij het er niet mee eens is, heel fijn dus…

Verder is het nu wel duidelijk dat ik naar de vijfdaagse ga. De twijfels die ze hadden of ik de vijfdaagse wel aan zou kunnen, had te maken met mijn impulscontrole. Dat had ik al een beetje verwacht. Volgende week is de socio er niet en dan krijgen we het blok van een andere therapeut. Die week daarop moet ik de brief voor groep 1 klaar hebben, waarin ik me voorstel aan de groep. De twee andere meisjes die voor mij naar de groep gaan, die gaan voor. Maar 1 van die meiden gaat misschien toch naar groep 3, omdat dat volgens de socio wel eens beter zou kunnen zijn voor haar. Voor mij is dat heel gunstig, want dat zou betekenen dat ik dan al eind januari, begin februari kan gaan beginnen.. Dus over een week of 4. Maar als zij wel besluit naar groep 1 te gaan, dan moet ik iets langer wachten. Er gaan uit groep 1 drie personen weg heb ik gehoord, dus als het goed is zou het dan voor mij ook niet al te lang meer duren…

Ik heb het programma van de groep meegenomen naar huis. Dat is echt flink heftig.. Zo heb ik bijvoorbeeld 4x in de week P*MT, waaronder 1x zwemmen. Hier zal ik echt aan moeten wennen, omdat ik zelf ook voor P*MT-er leer. Ik ben ineens clixebnt en geen therapeut en dat is heel raar, zeker omdat ik al in het laatste jaar van de opleiding zit… Maar goed, ik weet zeker dat P*MT voor mij heel waardevol kan zijn… Verder heb ik natuurlijk nog allemaal andere therapie onderdelen…

Het begint steeds meer tot me door te dringen dat ik school nu helemaal los moet laten en dat voelt als falen.. Ik weet gewoon dat ik de opleiding makkelijk kan halen, maar dat stomme k*t persoonlijke gezeik zorgt ervoor dat mijn professionele ontwikkeling belemmerd wordt.. Ik hoop zo dat ik met deze therapie de goede weg insla en dat ik dan na de therapie alsnog kan gaan afstuderen.. Daar ga ik voor en ik weet zeker dat het me gaat lukken…

Sorry, het is een beetje een lange log geworden…

Liefs,
PloPje.

Vandaag ben ik bij mijn hartsvriendin geweest.. Het was weer als vanouds gezellig.. Het is zo jammer dat we elkaar nu zo weinig zien sinds ik in Zwolle zit… We zijn al ongeveer 7 jaar beste vriendinnen… Ik zou echt niet meer zonder haar en haar ouders kunnen… Toen ik nog niet in Zwolle woonde, liepen we de deur bij elkaar plat.. Dat is nu jammer genoeg niet meer zo, maar daar is onze vriendschap niet minder hecht van geworden… Ik had een heel lief kaartje voor haar geschreven. Vanmiddag zijn we even de stad in geweest en ze trok me op een gegeven moment mee naar de juwelier… Ze wilde samen met mij vriendschapsringen uitzoeken… We hebben een hele mooie ring uitgezocht… We laten er soul mates 4 life in graveren… Zo’n lief cadeau van haar.. Ik zei dat ik er hartstikke blij mee ben, maar dat ik het ook moeilijk vind… Ik heb dan het idee dat ik ook wat terug moet doen, ik vind het heel moeilijk zoiets aan te nemen zonder er iets voor terug te doen… Maar wel super lief natuurlijk.. Ik heb bij haar en haar ouders gegeten.. Om half 7 hebben ze me weer op de trein gezet…
Nu zit ik hier weer in Zwollywood en ik ga straks even bij Athanasia langs… Haar zusje is er ook en we gaan even een filmpje kijken….
Morgen weer terug naar mijn ouders in Fries*land.. Dit weekend moet mijn ploegje weer spelen en zondag moet ik zelf korfballen.. Ook hebben we zondag nog nieuwjaarsreceptie van de korfbal.. We gaan dan met z’n allen eten en borrelen..
Maandag ochtend weer terug naar Zwolle en dan heb ik weer therapie.. Zal dit weekend nog even bezig met mijn signaleringsplan en ik moet daar ook maar even aangeven dat ik nu medicatie heb… Ik voel me overigens wel wat suf en moe.. Dat zal wel komen door die kalmeringspillen want die AD kan nu nog niet werken, dat duurt even.. Op zich vind ik het wel lekker dat ik wat suf ben, iig nog geen huilbuien en paniek meer gehad…. Misschien dit weekend nog een logje..

Alvast een fijn weekend allemaal!!

Liefs,
PloPje.