Klaar wakker….
Jeetje mina, het is half 5 in de nacht en ik kan weer eens voor geen meter slapen.. Inslapen gaat redelijk, maar ‘s nachts word ik altijd een paar keer wakker en dan lukt inslapen ineens bijna helemaal niet meer… Ik denk dat dit komt doordat er zoveel gaat veranderen, contstant ben ik in mijn hoofd bezig met therapie en de overgang daar naar toe… Vrijdag neem ik ‘afscheid’ van de klas, want ik zie ze niet meer voor de diploma uitreiking, want daar ga ik natuurlijk wel bij aanwezig zijn… Een aantal zal ik nog wel geregeld zien of spreken omdat ik daar heel goed contact mee heb.. En er zullen ook heus nog wel klassenfeestjes komen, maar toch… Ook zal ik door de week nog wel eens op school zijn, maar dan is de klas er niet.. Zij zijn alleen op vrijdag op school… Ik heb ze al een mailtje gestuurd met dat ik afscheid ga nemen en het valt me allemaal behoorlijk zwaar moet ik zeggen. Ik heb zoveel mooie, maar ook moeilijke momenten gedeeld met de klas, het is zo vertrouwd geworden… Als je op een therapeutische opleiding zit, heb je een hele andere band met elkaar… Veel intiemer, tenminste zo was het bij ons wel… Je moet zoveel met jezelf bezig zijn en dan is een veilige sfeer heel belangrijk.. En dat hadden/hebben wij in onze klas… Ook mijn oude mentor wilde iets van een afscheid doen.. Ik heb echt heel goed contact met haar… Eigenlijk wil ik helemaal geen afscheid… Ik ben daar zo slecht in, zeker als ik een band met mensen heb opgebouwd.. Maar tegelijk weet ik dat afscheid nemen ook heel fijn kan zijn, om het een beetje af te kunnen sluiten…
Gisteravond moest ik trainen, ik ga dan altijd met de trein. Ik kwam heel toevallig nog een meisje tegen bij wie ik in de therapie groep kom. Ik ken iedereen van gezicht en met haar had ik al wel eens gesproken. Ze draaide zich om en keek mij aan en ik keek haar aan en meteen was er herkenning, dat was wel grappig. Ze wist al dat ik bij haar in de groep zou komen. Ze vroeg of ik er erg tegenop zag. Ik antwoordde dat ik er aan toe was, maar dat ik het ook doodeng vond. Ze zei me toen dat het allemaal wel goed komt en dat heeft me wel even gerustgesteld.
Het lijkt wel alsof mijn gevoel nu pas begint te beseffen hoe groot de verandering eigenlijk is die eraan zit te komen vanaf volgende week maandag. Dus die klap ga ik ook nog wel krijgen ben ik bang… Maar goed, denk dat dit vrij logisch is…
Eigenlijk zou ik maar een heel kort logje tikken, maar de woorden rollen uit mijn vingers… Ga nu maar weer terug mijn mandje in en probeer maar weer eens wat te pitten…
Liefs,
PloPje.
25 January 2006 at 12:25
heey meissie,
een hele grote knuffel vor jou
((((((((((((((((((((((((((((((((((((((plop)))))))))))))))))))))))))))))))))))))
de proefwerken zijn zwaar,hoop dat t allemaal lukt!
liefs
s
25 January 2006 at 13:17
Dag meisie…..
Die ‘klap’ die komt vast…. maar die kan jij wel aan….
fijn, dat dat meisje je een beetje gerust heeft kunnen stellen… het komt ook allemaal vast goed…….
alles op z’n tijd……. en jouw tijd…… ook die komt!!!!
Succes he?!!!! -xxx- Dikke knuf -M-
26 January 2006 at 10:30
hey meisje,
Heb je nog een beetje kunnen slapen verder?
Kan me heel goed voorstellen dat je in je hoofd heel erg beziog bent met wat gaat komen en dat is ook logisch. Het is allemaal niet niks.
Wel fijn dat je even met dat meisje hebt gesproken, heeft het je ook een beetje gerustgesteld?
Koppie op meid, ik denk aan je
((((PLopje))))
liefs Knorrie
26 January 2006 at 11:49
Logisch dat het slapen allemaal wat moeilijker gaat op dit moment! Er gaat inderdaad namelijk ook enorm veel veranderen! Maar gelukkig begint deze verandering voor jou maandag zodat je er niet meer tegen aan hoeft te sukkelen!
Wil je heel veel succes wensen met het nemen van afscheid, fijn dat je het kan afsluiten! En natuurlijk vast heeeeel veeeel succes maandag! Probeer het een beetje op je af te laten komen!
Groetjes Athanasia
26 January 2006 at 12:33
Hey!
Zit je ook in je toetsweek? Ik hoop dat het allemaal wat rustiger in je koppie is en je wat beter kunt slapen. Ik vin dje heel moedig dat je in therapie gaat, ik denk idd ook dat je er aan toe bent en het gaat je ook zeker lukken. Het klinkt heel mooi hoe de band is bij jou in de klas, lijkt me echt heel erg fijn om dat zo te hebben. Die steun die je dan ook van ze krijgt. Grappig dat je alvast een theraoie genootje was tegengekomen. Fijn dta ze je een beetje gerust heeft kunnen stellen. Ik hoop dta het nu verder thuis ook nog een beetj elukt allemaal. Sterkte!
Liefs en Kus, Maartje
26 January 2006 at 13:18
@knorrie: ja dat heeft me zeker wel gerustgesteld!
@maartje: nee, zit niet in tentamenweek. Is zeker heel fijn, de band die we met de klas hebben.. Maar des te moeilijker om los te laten…
kusje voor jullie
26 January 2006 at 13:40
Sterkte meid…afscheid nemen valt ook zwaar.. maar uiteindelijk als je het allemaal achter de rug heb, dan zal je inzien dat het ook goed is geweest om afscheid te nemen!
Heel veel sterkte meid,
Ga zo door. Ik denk aan je!
Liefs mara~bo
X
26 January 2006 at 14:57
Het is best logisch dat je niet kan slapen ‘s nachts, je hebt best veel om over na te denken immers. En afscheid nemen is moeilijk, maar van mensen waarvan je houdt neem je nooit afscheid, die neem je mee in je hart. Het komt wel goed met je, daar ben ik van overtuigd!
liefs,
Soraya